Jump to content
  • entries
    91
  • comments
    512
  • views
    93,707

The Breaker


Grimmash

805 views

 Share

The Breaker

Breaker-pl_zpsa29af261.jpg

Shi-woon to maltretowany przez szkolnych dryblasów pod wodzą Chang-ho uczeń. Dziwnym zrządzeniem losu nowy nauczyciel angielskiego jest świadkiem dokonanej na nastolatku masakry. Wypomina uczniowi tchórzostwo i strach przed postawieniem się tyranom. Szybko los znów krzyżuje ich ścieżki i to tym razem chłopak jest świadkiem jak jego nauczyciel z wyjątkową łatwością radzi sobie z bouncerami z klubu. Szybko wpada na błyskotliwy plan zaszantażowania swojego nauczyciela i zmuszenia go do przyjęcia na swojego ucznia. Shi-woon ma, bowiem dość bycia ofiarą. Luzacki Han Chun-woon nie jest zadowolony z całej sytuacji i opiera się próbom chłopaka widząc jednak jego zatarg z klasowymi chuliganami postanawia mu pomóc. Liceum Kuryeong zyskuje przebojowego nauczyciela, mistrza sztuk walki, który na początku pracy dobiera się do koleżanki po fachu Be Yoon-ji, gdy już miał doprowadzić sprawę do jakże radosnego końca przerywa mu oczywiście nasz poobijany bohater. Takie z niego ziółko i według mnie najlepsza postać w świecie wymyślonym przez Jeona Geuk-jina.

The Breaker to pierwsza manhwa (dla laików taka koreańska manga) w Polsce od lat. Wydawnictwo Yumegari trafiło w dziesiątkę publikując akurat tę pozycję u nas. Pełno w niej znakomitej akcji i wybornego humoru. Mnie najbardziej podoba się fakt, że autorom udało się stworzyć coś nowego z czegoś eksplorowanego co miesiąc i co tydzień na rynkach azjatyckich. Sztuki walki to drzewo wydające na świat wiele różnej maści owoców. Istnienie sekretnych i potężnych technik zupełnie jak w zamierzchłych czasach dobrze znanych z wielu filmów z Jetem Li albo Jackie Chanem ukazano w odświeżający sposób w kryminalnej konwencji, gdzie głowy szkół sztuk walki rozpoczynają dochodzenie i poszukują tajemniczego dziewięciogłowego smoka domniemanego zabójcę jednego z mistrzów. Patrząc na Breakera kojarzą mi się takie tytuły jak Black Lagoon oraz Darker Than Black są podobne w stylu zarówno stylistycznie jak i narracyjnie, ale chyba nie mogą się bardziej od siebie różnić.

Kolejną zaletą tego tytułu jest niewątpliwie ciekawa kreska. Park Jin-hwan potrafi rysować postacie z poważną manierą i z odpowiednią ilością detali, jak również typowe dla pozycji azjatyckich kreskówkowe ich wersje, gdy na papierze mają miejsce żarty i inne śmieszne sytuacje. A co najważniejsze nie boi się architektury i generalnie rysowania otoczenia, często pozostawia miejsce na kadrach, by je narysować zamiast iść na łatwiznę i wypełniać je szczelnie bohaterami. Humor tej manhwy jest dobrą odtrutką na nadludzkie techniki walki i potężne ciosy robiące trwałe szkody w budynkach. Mamy głównego bohatera, młokosa na skraju wyczerpania, gotowego na wszystko. Od zera do bohatera, poznajemy ten świat z nim. Są zatem wszystkie składniki dobrego komiksu azjatyckiego. Czemu, więc mam nieodparte wrażenie, że opowieść jest lepsza niż być powinna? Czyta się ją jednym tchem i wzbogaca ją wyjątkowa postać nauczyciela. Ale, czy to wszystko? Kto się zafascynował musi się przekonać na własnej skórze.

Polskie wydanie wyposażone jest w dobrej jakości obwolutę, zdarzają się również kolorowe strony (dotychczas w 1 tomie). Ogólnie poziom tłumaczenia nie wzbudza podejrzeń, za to zdarzają się pojedyńcze literówki, czasem też brak jednej literki. Poza tym ciężko narzekać osobnikowi, który z Breakerem styczność ma po raz pierwszy tylko i wyłącznie dzięki polskiemu wydaniu. Może gdzieś, kiedyś ten tytuł mi mignął przed oczyma, ale mój mózg go nie zakodował. Po niedawnym wydaniu (na początku września) trzeciego tomu staram się opierać pokusom dobrania się do tego tytułu i przekonania się co dzieje się dalej. Po raz pierwszy od dawna oddaję swoje zainteresowanie w ręce naszego wydawcy i czekam na kolejne tomy.

Rysunki: 9+/10

Fabuła: 9/10

Postacie: 10/10

Tłumaczenie: 8/10

 Share

5 Comments


Recommended Comments

Yumegari piszesz? I wydane profesjonalnie? Czy nie?

Bo dotychczas wydawnictwo popisywało się lekką amatorką, w postaci delikatnie poprzycinanych na brzegach planszach (oryginały są pełniejsze), źle dobranej czcionce, albo sporej ilości literówek i błędów stylistycznych. Choć doceniam ich za publikowanie dojinów (np. Carciphona) i manhw.

Co do tytułu tutaj prezentowanego - zastanawiałem się jakiś czas temu, czy nie zakupić pierwszego tomiku. I tak szczerze, to nawet mnie zachęciłeś do nadrobienia zaległości. Choć nie mam już gdzie tomików trzymać... Ciekawe, kiedy będą u nas mangi wydawane w .mobi

Link to comment

Yep, The Breaker jest bardzo dobrą mangą (dla mnie to manga, nie stosuję tych dziwnych rozróżnień, za mało się orientuję w tej materii). Pierwsza część jest raczej krótka, ale to może właśnie dla tego, że szybko się czyta. Druga część - The Breaker New Waves już teraz ma więcej rozdziałów niż The Breaker, a końca jeszcze nie widać (nie mówiąc o połowie, ale to moje zdanie).

W każdym razie dobrze wiedzieć, że ktoś zaczął wydawać ten tytuł w Polsce; może się skuszę :).

Link to comment

Dzięki za polecankę. Już wcześniej zaciekawiłem się The Breakerem, a to ze względu na styl rysunku, ale możliwe, że teraz rzeczywiście się za niego zabiorę.

Link to comment
Yumegari piszesz? I wydane profesjonalnie? Czy nie?

Nie będę cię próbował naciągnąć idealne nie jest. Jeśli szukasz wydań doskonałych takich w Polsce nie widziałem JPF też ma literówki, czasem cały dymek traci sens. Jeśli mnie pytasz o wrażenia to jak najbardziej pozytywne.

New Waves miało imo słaby początek, ale później się elegancko rozkręca

Ja tam czekam na wersję animowaną. To będzie dopiero fajna sprawa.

Link to comment
Guest
Add a comment...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...