m54

Ja całkowicie zgadzam się z patem. Dla mnie ten cały dariuszek to tylko spam, który psuje opinię FA.

Na tej stronie znajdziesz wszystkie generacje Lancera: http://mitsubishi.moto24.tv/lancer/

Trochę się mylisz, ponieważ jest dziewięć generacji Lancera. Wiem że trójka i czwórka to ten sam samochód, jednak Mitsubishi wprowadziło go jako osobny model.

Mitsubishi Lancer jest prawdziwą legendą tras rajdowych. Tak naprawdę to tą legendą był Lancer Evo. Ja w tej chwili nie wyobrażam sobie poważnego rajdu bez Lancera. Starsze wersje Lancera Evo IX i VIII pomimo nie najnowszej konstrukcji dobrze sobie radzą. Do tej pory Mitsubishi zrobiło dziesięć generacji tego modelu w wersji Evo i dziewięć w cywilnej. Można się spodziewać także następnych. Lancer I Konstrukcja Lancera powstała w roku 1973. Pierwsza generacja zwana była także Colt Lancer. Miał szeroką gamę silników od 1.2 do 2.0. W tym samym roku Lancer I 1600 GSR wygrał 8.Southern Cross Rally. W 1974 roku Lancer zadebiutował w Europie. W następnych latach Lance 1600 GSR wygrywał następne rajdy. Mitsubishi Lancer I "Colt Lancer" Lancer II Dopiero w roku 1978 zaprezentowano Lancera II, zwanego Lancer EX. Ta wersja Lancer występowała jedynie jako sedan. Dwa lata później powstał Lancer Ex 2000 turbo, który był w stanie wyciągnąć z turbodoładowanego silnika 2.0 170km, co pozwoliło mu się rozpędzać do 190km/h. Ulepszona wersja dwójki ważyła jedynie 980kg. Mitsubishi Lancer II Lancer III W 1982 pojawiła się trzecia generacja. Lancer III został nazwany Lancerem Fiore. Producent zrezygnował z tylnego napędu i był to pierwszy model Lancera, który posiadał przedni napęd. Auto mogło mieć silnik diesla. Mitsubishi Lancer III "Fiore" Lancer IV Lancer IV wyszedł na rynek w 1983 roku. Ten model stylistycznie nie różnił się specjalnie od poprzednika, ale połączenie modelu Lancer i Mirage zmusił producenta do wprowadzenia go jako nowy model. Ciekawa była też wersja z napędem na cztery koła. Mitsubishi Lancer IV Lancer V Piąta generacja Lancera została zaprezentowana w 1988 roku. Przez upodobnienie się do większego modelu Galant auto otrzymało bardziej aerodynamiczną stylistykę. Jej autorem jest znany japoński projektant Masaru Furukawa. Mitsubishi Lancer V Lancer VI Lancer VI pojawił się na rynku w 1991 roku. Pojazd otrzymał jeszcze bardziej opływową stylistykę przez zaokrąglenie rogów samochodu. Był bardzo podobny do Mitsubishi Carisma. To szósta generacja Lancera zapoczątkowała linię Evo. Mitsubishi Lancer VI Lancer VII Siódmy, bardzo nowoczesny model Lancera był produkowany od 1995 roku. Niestety siódma generacja nie była sprzedawana w Polsce. Lancer VII jest uważany za jeden z najbardziej udanych samochodów rajdowych. Co ciekawe auto zeszło z rynku w 2000 roku, a od 2002 pewna wenezuelska fabryka nadal go produkuje. Mitsubishi Lancer VII Lancer VIII Ósma generacja Lancera zadebiutowała w 2000 roku. W 2004 przeszła poważny lifting przodu. Ten Lancer jest najczęściej spotykany w rajdach, jednak po liftingu i w wersji Evo VIII, a także Evo IX. Jest to pierwszy model Lancera sprzedawany w USA jako Mitsubishi, a nie jako Plymouth, Dodge, czy Eagle. Ten Lancer całkowicie wyparł Mitsubishi Carismę. W Japonii sprzedawany był jako Lancer Cedia. Mitsubishi Lancer VIII Lancer IX I dochodzimy do ostatniego Lancera - IX. To już dziewiąta generacja tego modelu, która zadebiutowała w 2007 roku. Jej stylistyka jest bardzo sportowa i nowoczesna. Auto to najładniejszy Lancer w historii. Oferowany jest także jako Sportback. Auto nie ma zadziwiających osiągów, ale wersja Evo X posiada silnik V6. Auto to zwykły, rodzinny sedan klasy C. Mitsubishi Lancer IX

Najpierw krótki wstęp dla tych, którzy nie znają Astona Martina. Aston Martin to brytyjska firma założona w 1914 roku. Pełna nazwa firmy to Aston Martin Lsgonda Limited. Firma produkuje samochody luksusowo-sportowe. Jej założycielem był Lionel Martin i Robert Bramford. Auta firmy często grały w filmach o Jamesie Bondzie. Teraz przejdę do szczegółowej historii tej firmy. Nazwa firmy pochodzi od wyścigu Aston Clinton Hill Climb i nazwiska jednego z założycieli. Pierwszy samochód został wyprodukowany w 1915 roku. Dalsze działania zostały przerwane przez wojnę. Po wojnie miłośnik motoryzacji hr. Louis Zborowski wzmocnił firmę swoimi funduszami. W 1922 roku samochód Aston Martin "Bunny" uczestniczył ze sporymi sukcesami w GP Francji. Aston Martin "Bunny" W 1925 roku Lionel Martin opuścił Astona Martina, a rok później zostało przejęte przez grupę bogatych inwestorów. Produkcję przeniesiono do Feltham. Początkowo samochody używały silników innych producentów. Pierwszym modelem Astona seryjnie produkowanym łącznie z silnikiem w Feltham był International. Produkowano następnie modele wyścigowe Le Mans i Ulster. W 1933 fabryka została przejęta przez Sir Arthura Sutherlanda. W 1936, obok wyścigowego Aston Martin Speed Model, przedsiębiorstwo wypuściło prostszy, tańszy i łatwiejszy w prowadzeniu model 15/98. Model ten był oferowany w wersjach dwu i czteromiejscowej, z nadwoziem otwartym lub zamkniętym. Model 15/98 odniósł duży sukces. W 1939 plany przerwał wybuch II wojny światowej. Podczas wojny przedsiębiorstwo produkowało sprzęt wojenny. W 1947 przedsiębiorstwo zostało uratowane przez nabycie go przez spółkę David Brown Limited, który kupił także przedsiębiorstwo Lagonda i oba przedsiębiorstwa połączyły się. Dzięki tej operacji została zapoczątkowana nowa seria trwająca do dziś. Była to słynna seria DB, co oznacza David Brown. Pierwszy był DB1. Kolejny model DB2 z 1951 roku, z nowoczesnym 6-cylindrowym silnikiem, który uzyskiwał 108km. W 1953 roku zakończono produkcję DB2, a rozpoczęto produkcję podrasowanej wersji DB2-4. Zmieniono karoserię na większą, która mogła Aston Martin DB2 pomieścić nie dwie, a cztery osoby. Dodatkowo wzmocniono silnik, który teraz mógł rozwinąć 127km. Produkcja zakończyła się w 1954 roku. Pomimo że w 1959 Aston Martin wygrał w Le Mans, to w latach 60. przedsiębiorstwo wycofało się z wyścigów. W 1954 David Brown przeniósł produkcję do nowo zakupionej fabryki w Newport Pagnell. W 1958 wypuszczono model DB4, a w 1964 DB5, który przyniósł przedsiębiorstwu największy rozgłos. W 1965 roku wyszedł model Db6, który był jedynie poprawionym modelem DB5. Modele te stały się względnie popularne jak na swoją wysoką cenę, zbudowane w ilościach ponad 1000 sztuk. Przedsiębiorstwo ustabilizowała w tym okresie swój wizerunek jako producent ekskluzywnych samochodów użytkowych o charakterze sportowym GT - grand touring. W roku 1967 wyszedł mocny model DBS. W roku 1969 wyszła ulepszona wersja tego modelu pod nazwą DBS V8, który wyciągał 340km. Pomimo wysokiego Aston Martin DBS V8 uznania dla marki, przedsiębiorstwo coraz to popadało w finansowe kłopoty, częściowo spowodowane kryzysem paliwowym z 1974. W 1972 zostało wykupione przez konsorcjum inwestorów z Birmingham, a w 1975 przez Amerykanina Petera Sprague i Kanadyjczyka George Mindena. Nowi właściciele zmodernizowali starsze modele, wypuszczając Aston Martin Vantage V8 z mocniejszym silnikiem w 1977 i kabriolet Volante w 1978. W 1980 opracowano prototypowy supersportowy Bulldog, który pozostał prototypem. Od 1978 produkowano w małej serii ekskluzywną i ekstrawagancką czterodrzwiową limuzynę Aston Martin Lagonda. Nowymi właścicielami przedsiębiorstwa zostało jednak w 1981 przedsiębiorstwo CH Industrial, w 1983 Automotive Investments, a w 1985 Peter Livanos i Victor Gauntlett. W 1986 75% akcji przedsiębiorstwa Aston Martin Lagonda wykupił Ford.Przez ten czas zmian właścicieli linia modeli wywodząca się z 1967 nie była praktycznie modernizowana. Jedynie w 1986 na bazie modelu V8 przedsiębiorstwo wypuściło zaledwie 87 egzemplarzy supereksluzywnego dwumiejscowego sportowego coupe Aston Martin V8 Vantage Zagato. Dopiero w 1988 przedsiębiorstwo zaprzestało produkcji starych modeli. W 1993 Ford ostatecznie wykupił całość przedsiębiorstwa. W 1994 zaprezentowano model DB7. Model ten, uznawany za jeden z najładniejszych samochodów tej marki, spotkał się ze stosunkowo dużym zainteresowaniem. W 1995 przedsiębiorstwo wypuściło rekordową ilość 700 samochodów, a do 2002 zbudowano 6000 modelu DB7, przewyższając tym samym produkcję wszystkich wcześniejszych DB. W 1999 do serii DB7 dodano DB7 Vantage z silnikiem V12, a w 2001 wypuszczono bardziej sportowy model Vanquish. W 2003 zaprezentowano studyjny projekt AMV8 Vantage oraz model DB9. W 2004 zaprezentowano jego wersję kabrioletu DB9 Volante. Aston Martin zapowiedział także powrót do wyścigów samochodowych od 2005. Aston Martin DB9 Aston Martin produkuje DB9 do dziś. W 2005 roku do oferty dołączył słabszy model V8 Vantage, a w 2006 V8 Vantage w wersji roadster. W 2007 powstała nowa wersja DBS. W 2009 wyszły trzy nowe modele: Aston Martin V12 Vantage, Aston Martin Rapide i całkowicie futurystyczny Aston Martin One-77. Aston Martin powracając do wyścigów wypuścił specjalnie zmodyfikowane wersje dwóch modeli. Są to DBR9 i DBRS9, a także V8 Vantage N24 i V8 Vantage GT2. Aston Martin One-77

Dwie klasyczne limuzyny wyprodukowane przez dwóch Angielskich producentów. Producentami oczywiście jest Rolls-Royce, którego raczej każdy zna, a także Bentley. Bentley specjalizuje się w produkcji pojazdów typu coupe i cabrio, ale wyprodukował także kilka modeli limuzyn. Obie limuzyny posiadają jedną wspólną wadę. Oczywiście jest to cena. Cena Rolls-Royca nie jest jeszcze znana, ponieważ na rynek pojazd wejdzie w 2010 roku, ale wystarczy spojrzeć na zdjęcie, a już wiadomo, że będzie duża. Bentley kosztuje ok. 1200000 zł! Rolls-Royce waży 2435 kg, a Bentley 2480 kg, więc zastosowano naprawdę mocne i duże silniki. Silnik Bentleya to jednostka W12 o pojemności 5998 cm? i mocy 560 km. Silnik jest ze standardowego Bentleya Continental. Skrzynia ma sześć biegów. Silnik rozpędza pojazd do 320km/h. Rolls ma silnik V12 o pojemności 6,6l bi-turbo. Ma 8-biegową automatyczną skrzynię biegów. Prawdopodobnie będzie osiągał 570 km. Prędkość maksymalna wynosi tylko 250km/h, ale jest ograniczona elektronicznie. Rolls-Royce Ghost przyśpiesza w 4,9 s. Jak na limuzynę to dobry wynik. Bentley przyśpiesza w 5,2 s. Obie limuzyny spalają ok. 13 l/100 km. Oczywiście są też długie, szerokie i...niskie. Bentley ma długość 5307 mm, szerokość 1918 mm i wysokość 1479 mm. Rolls ma długość 5399 mm, szerokość 1948 mm i wysokość 1550 mm. Pojazdy są naprawdę bardzo podobne, ale gdybym miał wybierać wybrałbym Rolls-Royce Ghost ze względu na stylistykę.

Dziś napiszę o Amerykańskim super samochodzie firmy SSC. Będzie to model Aero. jest wyjątkowym pojazdem, ponieważ jest szybszy od Bugatti Veyrona. Jest najszybszym produkowanym seryjnie samochodem na świecie. Prototyp tego pojazdu został zbudowany w 2004 roku. Pierwsza wersja tego modelu pojawiła się w 2006 roku. Pojazd miał otwierane do góry drzwi, a jego karoseria była zbudowana z włókien węglowych i tytanu. Podstawowa wersja posiadała silnik o mocy 787 km, który osiągał 380km/h. Ulepszona wersja, czyli Ultimate Aero, posiadała silnik 1183 km, osiągał prędkość aż 437km/h, ale kosztem wyposażenia. W 2007 roku wprowadzona została nowa wersja Ultimate Aero. Zastosowano w nim dwie turbosprężarki zamiast jednej, ale pojazd został przystosowany do jazdy przy maksymalnej prędkości 437km/h. Prędkość została zwiększona dopiero w 2008 roku. Wtedy szacowano ją na 458km/h. W tej wersji zastosowano nowy, aluminiowy blok silnika, nowe felgi firmy HRE oraz system Azentek Atlas. Najlepsza wersja pojawiła się w 2009 roku. Nowy Ultimate Aero został wyposażony w mocniejszy o 15% silnik, który teoretycznie rozpędzał samochód do 462 km/h. W celu zapewnienia lepszej wentylacji motoru oraz przeciwdziałaniu jego przegrzewaniu, zwiększono o prawie 20% dopływ powietrza. Modernizacji uległa przednia część nadwozia oraz kabina pasażerska. Jest to naprawde super wóz. Dodam jeszcze, że stylistyka tego wozu nawiązuje do Koenigsegga CCX.

Niedawno na internecie pojawił się nowy 18 wheels of steel. Był to Extreme Trucker. Światowa premiera poprzedniej wersji, czyli American Long Haul, odbyła się 3 grudnia 2007, a w Polsce dużo później. Extreme Trucker jest całkowicie inną grą niż poprzednie tytuły. W Extreme Trucker nie będziemy jeździć po całych stanach, a w najbardziej ekstremalnych miejscach. Tereny, po których będziemy jeździć to Australijskie pustkowie, śnieżne tereny Kanady oraz (screen z 18 wos American Long Haul) kaniny w południowej Ameryce. Kolejną różnicą sa ciężarówki, ponieważ tu nie kupujemy ciężarówek, tylko dostajemy zlecenia, do których mamy odpowiednie ciężarówki. Ciągle piszę ciężarówki, ponieważ w tej grze nie będziemy jeździć tylko tirami, ale także mniejszymi ciężarówkami. Gra niezła, ale trochę trudna. Ciekawym elementem są długie pociągi drogowe. Były one także w American Long Haul, ale tu są dłuższe. Gra niezła, polecam. (screen z 18 wos extreme Trucker jazda w Ameryce Południowej)