Nigdy nie pragnąłem być odkrywcą, astronautą, czy chociażby strażakiem. Skoczkiem narciarskim również nie, ale to może dlatego, że niekiedy lubię zjeść coś zawierającego absolutnie niewegetariańskie składniki, znaczy coś zdecydowanie ciężkiego i bardzo długo się trawiącego.

Ale nie o kulinarnych specjałach miało przecież być, więc o czym tak właściwie piszę? Chciałbym nawiązać do wspomnianego bycia odkrywcą, którym ani trochę być nie chciałem, ale jak to mówią, nawet ślepej kurze trafi się ziarno, tak i theconverse raz kiedyś w swoim krótkim życiu może coś odkryć. Na marginesie dodam, że od ziarna to właśnie kurę bym wolał skonsumować.

Do wielkich jak pewien kanion odkryć wracając, jeśli w przyszłości zdarzy się Wam sytuacja, gdy ktoś powie, że czasami bułka z bananem to za mało, przypomnijcie sobie wtedy, że ta piekarsko-sadownicza teoria powstała na bazie moich spostrzeżeń. Te zaś zostały odnotowane podczas aktualnego weekendowego konkursu.

Gdyby jednak to nie ta zbilansowana dieta miała decydować o sportowych sukcesach lub każdych innych, na przykład tych związanych z konkursowymi zmaganiami, to jaki może być inny powód tak zastraszająco słabej frekwencji podczas trwającej w tej chwili zabawy? Globalne ocieplenie? Raczej nie, bo śniegu za oknami nadal tyle, że gdyby chociaż połowa z niego miałaby być żółta, szanse na to, że właśnie taki opad zalega przed naszymi drzwiami byłyby niewielkie. Może więc wisząca nad naszymi głowami groźba mrożącej krew w żyłach inwazji sklonowanych szynszyli-zabójców? Naprawdę w to wierzycie? Ja tak.

Ale niestety rację muszę przyznać panu Ockhamowi, który przystawiając mi swoją brzytwę do gardła stwierdził, że tak niewielka liczba zgłoszonych zdjęć to najzwyklejszy walkower ze strony niebiorących udziału w konkursie forumowiczów. Coś mi mówi, taki cichutki głosik dobiegający spod mojej wymagającej walki z rozdwojonymi końcówkami czupryny, że przy najbliższej okazji dotrą do nas chóralne: ?

? lub ?

?. Tak sobie tylko marudzę, gdyby ktoś pytał.

Na tym koniec? Ależ skąd! Za krótki by mi ten akapit wyszedł i musiałbym swoją kartę pracy tylko jednym zębem przebić, a nie jest to wcale takie proste, gdy jest się posiadaczem tylko dwóch zębów. Tych przednich oczywiście.

Stąd i zdań kilka odnośnie poziomu prac, które wystawiły mój rozum na próbę i zadały mi niesamowicie trudną, wręcz niemożliwą do rozwiązania zagadkę. Pytanie to brzmiało: ?

?. Nie myśląc zbyt wiele odpowiedziałem: ?

?. Najwidoczniej ankietowani mieli inny od mojego pogląd na tę sytuację, bo jednak nie udzieliłem prawidłowej odpowiedzi. Spróbowałem ponownie, bo i trzy szanse akurat mi przydzielono, a moją następną odpowiedzią było: ?

?. Również i w tym przypadku wokół mnie rozległo się głośne buczenie oznaczające poniesioną porażkę. Na szczęście jeszcze nie ostateczną, stąd po głębszej refleksji trwającej krócej niż okres godowy hieny sklepowej, który i tak zawsze kończy się dostaniem kosza, wymyśliłem odpowiedź idealną! Jaką? To nie ma znaczenia. Głównie dlatego, że kilka wcześniejszych zdań nie ma absolutnie żadnego związku z tym wpisem, podobnie jak niektóre z prac konkursowych, które postanowiły być nonkonformistyczne w odniesieniu do motywu przewodniego z Adamem M. w nazwie. Dla przykładu, gdy patrzę na zdjęcie, które zrobił

, to nie naszego Adasia widzę, lecz raczej niejakiego Jareda Nomaka. Nie znacie? Załóżcie więc gOOgle i sprawdźcie co to za jeden.

Ode mnie to tyle. Przyjemności podczas mijającego wieczoru życzę.