Jump to content
Sign in to follow this  
  • entry
    1
  • comments
    4
  • views
    1,179

Cóż może zmienić naturę człowieka?

Sign in to follow this  
Abdicatia

561 views

20120730070850.jpg

Gdy na GOGu kupiłam Planescape Tormenta, spodziewałam się ciekawej, klimatycznej przygody. Nie zawiodłam się, chociaż pierwsze wrażenie było... dziwne. Pewnie, że gra z 1999 roku. Pewnie, że nie musiała działać normalnie na moim Win 8 (pomogło uruchomienie gry w trybie zgodności). Ale gdy pierwszy raz zobaczyłam grafikę i tę zieloną czcionkę, bałam się że mnie skutecznie odrzuci od gry, okazało się że niepotrzebnie. Gdy "weszłam" w ten świat, grafika okazała się na swój sposób piękna, a dzieło Black Isle unikalne. Nie potrzebuje ono tysiąca jeden fajerwerków i super szczegółowości, by móc zatrzymać użytkownika przy sobie. Wystarczyła dobrze poprowadzona historia.

Planescape__torment_Wallpaper_by_mr_nick.jpg

A ta jest niesamowita. Od samej kostnicy, aż po Fortecę Żalu naprawdę interesuje, nie wiem jak innych, aczkolwiek mnie w ogóle nie nudziła. Jak dla mnie Klątwa była the best, a to co później zrobił Trias zaskakujące. Fajna persona z niego, wyrazista, żaden inny NPC mu nie dorasta do pięt. Podróż w poszukiwaniu śmiertelności pozwoliła również poznać kilka postaci, które będą nam towarzyszyć. Vhailora i Ignusa nie werbowałam (choć tego drugiego miałam chęć), a w mojej drużynie znalazł się Morte, Dak'kon, Anna, Nie-sława i Nordom. Niestety, niezbyt często prowadziłam z nimi linię dialogową, jednak następnym razem się poprawię. Pewnie że będzie następny raz, każdemu kto nie grał polecam się z nią zapoznać. Chyba... Bo osoby nastawione na levelowanie postaci co trzydzieści minut i znajdowania dla niej ciągle nowych zbroi, nie znajdą tu nic dla siebie. Nie mam zielonego pojęcia, czy faktycznie tych pancerzyków jest tak mało, czy ja nie umiem szukać, bo dla bezimiennego znalazłam tylko dwa ubranka bez jakichkolwiek statystyk. blink_prosty.gif Pewnie tak kiedyś gry robili, tyle że skąd taka czternastolatka jak ja, może to wiedzieć. tongue_prosty.gif

Kolejnym zagadnieniem są zadania poboczne. Szukanie widelca dla jakiegoś wariata nie powala (!), ale znajdą się i mądrzejsze, gdzie lepiej będzie użyć mózgu, niżeli mięśnia. To całe łażenie po Przybytku Zaspokajania Żądz Intelektualnych oraz prowadzone w nim śledztwo to majstersztyk, a zadanie z Julią i Kapuletem puszcza oko do gracza. Tylko dziwna była ta facetka w Gmachu Rozrywki, co chciała zadźgać naszego bohatera, płacąc za tę możliwość. xD

plate_09_0601_planescape.jpg

Błędy? Raczej nie, chociaż miałam pewien problem. Otóż od pewnego gostka nie dostałam kwitu do kuźni, przez co nie mogłam odebrać przedmiotu niezbędnego do dalszego poprowadzenia fabuły. Na szczęście wystarczyło zabić kolesia co te cudo przechowywał i grzecznie odebrać. icon_twisted.gif Poza tym jakaś laska nie zdradziła mi hasła do Karafki niekończącej się wody (przez to nie byłam w stanie zwerbować Ignusa) i raz uszkodził się zapis, jednak to kwestia pięciu minut, by nadrobić stratę. That's all.

Mimo wszystko zdecydowanie polecam, cieszę się że znalazłam te kilka dolarów, by móc je wydać w mądry sposób.

185085-aa1_torment.jpg

PS Jest jeszcze coś: ścieżka dźwiękowa. Są dwa utwory, które szczególnie mi zapadły w pamięć, więc zamieszczam je niżej, w postaci linków, ale reszta też zasługuje na brawa.

http://www.youtube.com/watch?v=Kx-bg3WGJjU

Sign in to follow this  


4 Comments


Recommended Comments

Ah Planescape. Ta gra na trwałe weszła do kanonu RPG. Trudno mi wyobrazić sobie konesera gatunku nie znającego PT. Nie pozostaje nic innego niż czekać na Tides of Numenera. Może ta pozycja także odmieni naturę branży gier cRPG.

  • Upvote 1

Share this comment


Link to comment

Mnie działa na 8.1 bezproblemowo, ino trzeba było ustawić lustrzane kopiowanie programowe, bo zacieniony obszar i mgła się źle generowały i tryb zgodności XP+SP.

Share this comment


Link to comment
Podróż w poszukiwaniu śmiertelności pozwoliła również poznać kilka postaci, które będą nam towarzyszyć. Vhailora i Ignusa nie werbowałam (choć tego drugiego miałam chęć), a w mojej drużynie znalazł się Morte, Dak'kon, Anna, Nie-sława i Nordom.

Nordom jest taki jakiś nijaki w porównaniu do reszty. Ignus i Vhailor są dużo ciekawsi (przekonywanie Ignusa, by pomógł Opłakującemu Drzewa wymiata).

Masz wersję z GOGa, więc masz kilka wersji językowych. Warto zagrać zarówno w wersję polską (genialne tłumaczenie) jak i angielską, bo różnią się pewnymi istotnymi szczegółami. Pewnym minusem wersji angielskiej jest to, że trzeba naprawdę dobrze znać język, bo inaczej w paru miejscach można się pogubić (np. w liniach dialogowych z Anną).

Share this comment


Link to comment

Ah Planescape. Ta gra na trwałe weszła do kanonu RPG. Trudno mi wyobrazić sobie konesera gatunku nie znającego PT. Nie pozostaje nic innego niż czekać na Tides of Numenera. Może ta pozycja także odmieni naturę branży gier cRPG.

Tak to może być hit, tyle że po takich produkcjach wiele się wymaga, toteż mnie nie zdziwi gdyby gra okazała się rozczarowaniem. Oby tylko twórcy odwalili porządnie robotę.

Share this comment


Link to comment
Guest
Add a comment...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...