Medale, pomniki, odświeżanie bloga
Trochę kurzu się tu nazbierało... Zatem energicznie trzeba zrobić wiosenne porządki. Obiecywałem wiele ostatnim razem, wyszło nie tak jak planowałem, mea culpa. Teraz jednak będzie inaczej. Dlaczego ? Z prostego powodu, pisanie nowych wpisów pomoże mi w uporządkowaniu planu realizacji zadań z różnych zakresów i na regularne wprawki pisarskie... ale ten punkt niech na razie zostanie tajemnicą.
Dzisiejszy temat - medale i pomniki. Aktualny ciągle, ze względu na panującą sytuację polityczną. Pomnik postawić może właściwie każdy, kto ma pieniądze. Oczywiście na prywatnej posesji. W przypadku przestrzeni publicznej sprawa ma się nieco inaczej. Jednak i tak postawić pomnik jest całkiem łatwo. Wystarczy choćby uchwała rady miasta i małe konsultacje społeczne. Łatwość stawiania pomników nie wpływa jednak na ich jakość, częstokroć przetarg wygrywa oferta nie najlepsza, ale przystająca do budżetu - co dobre, i nie naruszająca niczyich "uczuć" tak, że pomnik przypomina raczej skrzyżowanie kilku figur geometrycznych, tudzież zwykły kamienny obelisk z płytą - co złe. W innych krajach - bo nie wiem czy w Polsce też takie są - powstają pomniki psa, ziemniaka, ogórka... Najdziwniejsze pomysły na uhonorowanie czegoś, jakie lęgną się w ludzkich głowach. Powstaje jednak pytanie, czy naprawdę one coś uhonorowują ? Jak pomnik ziemniaka na Białorusi, zbudowany by docenić tamtejszy przemysł ziemniaczany i rolnictwo. Czy czołgi T-34 są pomnikami ? Albo wszelakie monumenty tworzone niegdyś ku czci żołnierzy z kraju Rad. Kontrowersje wzbudzał pomnik Chrystusa Króla w Świebodzinie, obecnie kontrowersje wzbudza stawianie pomników prezydentowi Kaczyńskiemu, a nawet bł. Janowi Pawłowi II, ze względu na nieprawdopodobnie dużą ich ilość. Moim zdaniem, to już przesada. Pomnik można zbudować, ale można i zburzyć jak to na szczęście uczyniono z "Leninami". Idea pomnika jest dopiero spełniona, a czyjaś pamięć zachowana, gdy staje się on nieodłącznym elementem krajobrazu. Zatem dochodzimy do wniosku, że musi być tylko jeden, by był oryginalny i wyjątkowy. Jeden pomnik Chopina w Warszawie, jeden pomnik Neptuna w Gdańsku, jeden pomnik Smoka Wawelskiego w Krakowie itd. Dlatego, jeśli chcemy zachować cześć i pamięć o kimś/czymś, budujmy pomniki, lecz zamiast czterech tańszych, jeden droższy, lecz lepszy. Nie znaczy większy, tylko bardziej dopracowany, pasujący otoczeniu, będący częścią krajobrazu, a nie potworkiem architektonicznym lub miejscem zbiórek młodzieży szkolnej. Żeby kiedyś, pewnego dnia, można było powiedzieć : "spotkajmy się pod pomnikiem XYZ" - i to wystarczy by wiedzieć gdzie.
Medale. Przyznawane przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Może zacznę od końca - gdyby zostało mi przyznane jakiekolwiek odznaczenie, nie przyjąłbym go. Dlaczego ? Otóż, zamiast powodem do dumy i chwały, często są one jedynie słowami "cenimy cię, ale zamiast awansu/premii/podwyżki dostajesz kawałek metalu ze wstążką". Jednak nie tylko o to się rozchodzi. Istotnym problemem jest także towarzystwo jakie ten medal odebrało wcześniej, i odbierze później. Order Orła Białego, ustanowiony za czasów Augusta III Sasa, był sprzedawany komu popadnie, a za czasów Katarzyny II carycy Rosji, nadawany wszystkim jej... faworytom. Jednak i współcześnie można mieć wątpliwości. Panujące w Polsce podziały, wywodzące się jeszcze z opozycji PRL tylko podkreślają, że z kimś by się nie chciało identyfikować. Logiczne - albo z jedną stroną, albo z drugą, albo z obiema. Odmowa przyjęcia orderu, oprócz wymowy honorowej ("unoszę się honorem") jest także pewnym symbolicznym gestem sprzeciwu. Czasami po prostu wymierzonym w nadającego - czyli aktualnie urzędującego prezydenta.
Jest jeszcze trzeci powód. Odznaczeń przyznawanych jest tyle, że tracą po prostu na prestiżu. Przypominają się czasy komunistyczne, gdzie w krajach bloku sowieckiego, wszyscy wojskowi i dygnitarze lubili się obwieszać setkami orderów, aż tworzyły mini-zbroję na mundurze. Podobnie od wieków postępują dyktatorzy wszelkiej maści i narodowości - przyznają sobie sami ordery i uwielbiają się w nich pokazywać. Od Ameryki pd., przez Afrykę aż po Azję. Czas zatem na garść statystyk jak to wygląda u nas, w Polsce :
- w 1992 roku wydaliśmy na odznaczenia 300 tysięcy złotych
- w 2002 już 3 miliony złotych
- w 2010 była to kwota 10 milionów złotych, a szacuje się, że za rok 2011, czyli już z nowym prezydentem, będzie to 13 milionów złotych
W latach 1992-2009 przyznano :
Order Orła Białego 135 Order Odrodzenia Polski 28 379 Order Krzyża Wojskowego 64 Order Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej 5779 Krzyż Wojskowy 36
Krzyż Zasługi za Dzielność 2384 Złoty Krzyż Zasługi 49 468 Srebrny Krzyż Zasługi 84 642 Brązowy Krzyż Zasługi 97 973 Wojskowy Krzyż Zasługi z Mieczami 108
Wojskowy Krzyż Zasługi 216 Morski Krzyż Zasługi 26 Lotniczy Krzyż Zasługi 61 Medal za Ofiarność i Odwagę 2349 Medal za Długoletnią Służbę (złoty, srebrny, brązowy) 31 471
Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie 772 044 Gwiazda Iraku 3803 Gwiazda Afganistanu 1015
Łącznie nadano 1 120 785
Produkcja najtańszego polskiego medalu kosztuje około 300 zł.
Do tego dojdą jeszcze : Gwiazda Konga, Gwiazda Morza Śródziemnego, Gwiazda Czadu
W następnych odcinkach : - recenzja filmu Prorok(Un Prophete). Jeżeli przeczytacie, spodoba się (lub nie) lub też chcecie do recenzji inny gatunek filmowy - piszcie
- recenzja wybranego przeze mnie komiksu - lub jak wyżej, piszcie propozycje, jeśli czytałem i znam, omówię i ocenię
- od dawna zapowiadane omówienie programu radiostacji nocnych
- '???'
3 komentarze
Rekomendowane komentarze