Sevard@FA

Nie darować mogę (choć wiem, że nic to nie znaczy) Siekierze, że obrała kierunek rozwoju taki a nie inny właśnie, i powstała Armia. Przyznam bez bicia - próbowałem dwa razy przesłuchać tą płytę. Nie wytrzymywałem do końca. Słuchałem w swym życiu naprawdę mnóstwa rzeczy od King Crimson po Cephalic Carnage, od Venetian Snares do Boris, od Until Death Overtakes Me po Berlioza - ale kompletnie nie jarzę już nie tyle popularności Armii, co w ogóle sensu jej istnienia. I nie chcę tu nikogo prowokować, irytować, trolować, po prostu stwierdzam fakt - dla mnie "Legenda" to po prostu zagadka: co w tym ludzie widzą? Ale wiem, nie znam się, mam drewniane uszy, troluję...

I to, że jest zagadką jest właśnie fajne w tej płycie.

Armia nie musi trafiać do każdego. Część ludzi, którzy jej słuchają pewnie nawet nie wie o co chodzi w tej muzyce. Części wydaje się, że znają dobrze te utwory, a dla mnie one cały czas są zagadką. Ja cały czas odkrywam w nich coś nowego, coś co jest dla mnie pewnym zaskoczeniem. Jeśli ktoś nie lubi jakiejś muzyki, to należy mu się szacunek, gdy powie to wprost. Najgorsi są ludzie, którzy albo udają, że coś lubią, bo to jest trendy, albo słuchają muzyki i nie próbują się zastanawiać co ona ze sobą niesie. Jeśli chodzi o sens istnienia Armii, to nie każdy musi uznać, że ten sens jest sensowny. Duży wpływ na kształt ich muzyki ma w końcu to, że Budzy jest gnostykiem. Przez to zespół jest dosyć dziwnym połączeniem punku, metalu oraz chrześcijańskiego rocka. Wiele utworów niestety nabiera sensu dopiero, gdy patrzy się na nie przez pryzmat gnostycyzmu, a część nabiera wtedy innego znaczenia.