Wiersz ten dedykuję Szanownej Pani Romie J, nauczycielce matematyki, za miłą postawę wobec uczniów w przedostatni piątek przed końcem roku.

Do szkoły przychodzę upalnego dnia

Wszyscy zmęczeni raz-dwa

Słońce prażyło, człek się smażył

Lecz nauczyciel na to nie zważył

Sprawdzian napisać, gdy słońce pali

Wzory, równania, by w Polo mnie nie oszukali

Proszą uczniowie, nawet kujony

Lecz matematyk co tam - Nieruszony!

Na nic się zdały prośby, błagania

Na koniec roku presja pisania

Komu potrzebne te dyrdymały

Lecz w końcu uczeń musi mieć pały

Głowa mnie boli, żar żyć nie daje

Względem oświaty Polska dziwnym jest krajem

Lecz co gadać będę... Niedouk głupi

Straszne, że ja - debil, nic nie zakupi

Wszak do zakupów - wszystkim to znane

Funkcje trygonometrii są wymagane